„Mroki Gotyku” II/XII *

Już przyroda budzi się do życia. Śpiewy ptaków w koronach drzew, szum bujnie zjawiających się liści na wietrze.

I nad brzegiem rzeki ryba tańczy na kamieniach. Wpatrzona w słońce, chcąc widzieć wodę.

Tu rodzi się sztuka,

w cierpieniu.

gotyckiWII1

gotyckiWII2

gotyckiWII3